En Hommage un d'Veräinsfändelen ...

MAT ROUDE LÉIF A MAT WOPEN

 

Wäiss Händschen

Hunn dee Grëff am Grëff

Halen d’Staang riicht

Eng Staang / sou laang  / bis uewenhin

Well e Fändel fändelt net doruechter

E Fändel, dee schréckt / dee marschéiert

Wéi mat Bloem Blutt

An d’Vollek hält sech méi hannendrun hannerwands

Mat hellegem Respekt méi op helleger Distanz

 

Gëlle gestéckt / op Seid ornamentéiert

Wéi agemeesselt aggravéiert

Dat wuerzelt / dat stackt

Souguer all Loft ass houfreg, wann

Se duerch dee Fändel blose kann,

Well wann e sech bis eemol hieft,

't ass da wou e Veräin als Veräin sech erlieft

An eng mystesch Mystik

Scho bal sakral

Ëm d’Fändelstaang schwieft -

Ah jo, dee Mann un der Spëtzt vir, dee brauch

Nun eben Honorabilitéit a Stolz a Bauch

 

An hätten

Se och an der Musek keng Tromm / keng Trompetten

Bei de Fëscher kee Wuerm / bei de Pompjeeë kee Schlauch

Oder am Foussball alt emol / kee fir an dem Goal ---

D’Haaptsaach, se hunn e Fändel

Mat där Mystik / deenen Händschen / mat där Staang bis uewenhin

Well dem Veräin an dem Duerf seng ganz Éier,

Déi hänkt op 2 Meter 80 esou ongeféier ...

 

 

(2014)

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter