DE KLÄPPER

 

Säin Houfert si seng Musklen,

Säi Stolz, dat si seng Fäischt,

An ausser Kläppereien

Do kennt dee Bëlles näischt.

 

E lauert an all Ecker

A wou en nëmme kann,

Do strëppt en da seng Äerm ’rop

An d’Fatze fléien dann.

 

Mä ass mol näischt ze streiden –

O jee, da gëtt gestëppelt!

Hei kritt een d’Hor zerzauselt,

Do een op d’Féiss getrëppelt,

 

Jee, sou laang, bis déi aner

Vu Roserei déck kachen –

A scho kann hien ’rëm knuppen

An draschloen a fachen.

 

Wat komesch ass beim Spillchen:

E weess mol guer net, dass

Hien ënnert alle Kläpper

Deen uergste Kläpper ass.

 

Kee Wonner, et traut kee sech

Him dat ze son, gewëss!

Soss kënnt en: „Wat päifs du do?“ –

An ’t ginn der nees op -- op d’Schmull ...

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter