FIR MÄI GELD

 

Den Eilespigel hat Vakanz,

E wollt duerch d’Welt ’rëm bommlen –

Hei fänkt him ënnerwee de Bauch

Vun Honger un ze grommlen.

En hat emol kee Knätsch ze kna’n,

Keng Schmier, fir dran ze bäissen –

A just nëmmen 10 Frang, mä soss

Kee Rouden a kee Wäissen.

 

Sou geet en an e Restaurant

A setzt sech hongreg nidder.

De Garçon kënnt a freet ganz fein:

“Bonjour, Monsieur, wat kritt Der?“

 

Den Till, dee schmunzt: „Bréngt fir mäi Geld

Dat Bescht aus Ärer Kichen!“

De Garçon dréint sech ëm a geet

En décken Teller sichen.

 

Gläich drop léisst sech den Eilespill

Dee Mäifelche gutt schmaachen,

E maufelt, schléckt, an iwwerdeems

Gesitt der e frou laachen.

Well d’Grompren, ’t ass eng gelleg Freed!

Et sinn där ronner, décker,

An d’Fleesch – o Gott, wien hëlleft him?

Et si bestëmmt sechs Stécker.

 

De Garçon bréngt och d’Fläsche Wäin ...

„Dem Här gefälleg?“, freet en.

Den Eilespill leckt sech de Mond:

„Jo. Fir mäi Geld“, sou seet en.

 

Mä wéi en du bezuele sollt,

Säin Teller a seng Fläschen,

Dunn zitt e seng 10 Frang eraus

A weist zwou eidel Täschen.

 

De Garçon kuckt: „Nëmmen 10 Frang?

10 Frang fir dat ganzt Iessen?“

Den Till klappt him op d’Schëller dunn:

„Du däerfs lo net vergiessen:

Ech hat blouss fir mäi Geld bestallt,

Keng Schlupp, kee Maufel weider - 

„Wann s du mir ower nach méi bréngs,“

„Dofir kann ech net – leider.“

 

Den Eilespigel lëft säin Hutt

A mécht sech iwwert d’Schnouer.

De Garçon knaddert: „Nondikass!“

A mécht en déckt, dommt Ouer ...

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter