EEËR MAT GOLDSTÉCKER

 

E Knéckert géif eppes drëm ginn,

Hätt hien dach blouss den Dal’re-Schësser –

Och d’Madame Meyer wor bekannt

Als Geldschlaang an als Suefrësser.

 

Den Eilespill huet, wéi ee weess,

Dem Schallek jo seng Séil verschriwwen ...

Voyons, duecht hien, där Aler do

Kriss du de Gäiz schnell ausgedriwwen.

 

All Dag geet si op hire Juck

Dräi Kierf voll Är bei d’Hénger rafen,

Fir déi um Maart gläich mueres fréi

Siechzeg Frang d’Dosen ze verkafen.

 

„Kredjës, Madame!, fänkt hien lo un,

Wat hutt Dir Är! Erlauter décker!“

A wäit a breet hei op dem Maart

Sinn ’t wierkerlech déi schéinste Stécker.

A gleeft mer, ech sinn iwwerzeegt,

Dass Dir an esou Är dobannen

Alt hei an do, wann d’Gléck et wëllt,

E richtegt Goldstéck mol kënnt fannen.“

 

E Goldstéck? – Ei, dat huet getraff!

E Goldstéck? – Kuckt lo d’Madame Meyer,

Si mécht grouss Aan, si reift sech d’Hänn,

Et brennt an hir wéi Hällefeier.

 

A schonns gëtt si sech monter drun

Hir Är der Rei no opzeschloen,

An all Schuel gëtt erageluusst –

D’Leit bleiwen all verwonnert stoen.

 

„Op d’Säit! Op d’Säit!“, sou rifft déi Al,

Well ’t spritzt an ’t sprutzt an allen Ecken.

Zwou Kaze sti schonn niewendrun,

Fir d’Duedre vum Pawee ze lecken.

 

Gläich woren d’Eeër all zerschloen,

Mä Gold konnt si enéirens fannen,

Den Eilespill hält sech de Bauch

Vu Laachen an dem Eck dohannen.

 

Lo steet eis Geldschlaang Meyer do

Getouft bei hiren Eeërschuelen -

Tja, eemol muss scho jiddwereen

Am Liewe Léiergeld bezuelen ...

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter