DE FRÄSCH AN DEN OCHS

(LA GRENOUILLE QUI VEUT SE FAIRE AUSSI GROSSE QUE LE BOEUF - I / 3)

 

E Fräsch, dee gong emol picknicken,

De Schweess, dee stong him op der Stir –

En duecht bei sech: Du bass sou stuppeg,

Du trëlls an trëppels hin an hier,

Du kënns net weider rondrëm d’Kéifläpp,

Du muerks dech of, an ’t gëtt kee Stéck –

O, wäers de dach méi staark a kräfteg!

O, wäers de dach méi grouss an déck!

 

Déi Säit vum pick’gen Drot do koum grad

En décken Ochs mat senger Fra –

Dee kuckt dee klenge Fräsch am Onkraut

A laacht ganz knaschteg: Ha, ha, ha!

 

Du gouf de Fräsch ‘réischt richteg rosen

A sot: “Da waart, du dommen Ochs,

Ech blose mech lo op, du Ochs do,

Da kriss de Angscht a méchs an d’Box.”

Am Rucksak fënnt en e Stréihallem,

En dréckt sech deen an d’Ouer ’ran,

En zielt bis dräi an hëlt déif Otem

A bléist sou fest ewéi e kann.

Et kréckelt iww'rall tëscht de Rëpper,

Vu vir am Bauch bis an de Réck –

Mä kuck elei, dee klenge Männchen

Gëtt wierklech bei all Stouss méi déck.

E bléist a bléist, den Ochs mécht Aen,

De Fräsch, dee wiisst bei jiddwer Coup.

Voilà, duecht hien, lo kanns de laachen,

Lo sinn ech bal sou een wéi s du.

E bléist a gëtt sech net mat blosen,

Et geet him einfach nach net duer ---

 

Mä 't klaakt!

O Schreck!

Dunn ass de Männchen

Geplatzt an ausernee gefuer ...

 

Tjo, 't weess een eben, dass e Klengen

E Liewe laang e Klengen ass -

An duerfir maach dech net méi grouss an

Och net méi wichteg, wéi ' s de bass!

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter