DE KUEB AN DE FUUSS

(LE CORBEAU ET LE RENARD - I / 2)

 

Der Däiwel! duecht de Fuuss géint Mëtteg,

Wat dat sou gutt no Kéis hei richt!

Schnell klëmmt de Fripong a seng Stiwwlen

An huet den hallwe Bësch duerchsicht.

 

Op eemol hat en auserhéngert

Op engem Bam d’Affär gesinn:

E Kueb mat engem Kéis am Schniewel!

E reift sech d’Patten, geet dohin,

De Schwanz, dee wibbelt, d’Ae glënnren,

Säi Mond, deen drëpst gelëschtereg –

Tjëft, Alen, leckt e sech de Bäertchen,

Dat do wier quelque chose fir dech.

 

A scho fänkt hien lo un ze schmeechlen

Al-raffinéiert a gewëtzt:

"O Kueb, du bass dat schéinstent Déier,”

Dat an dem ganze Bësch hei sëtzt.

Kuck dech am Spigel: Dat Gefieders!

Déi flott Krawatt! Deen neien Hutt!

Hopp, sang mer mol de Frères Jacques,

Dat kanns de ganz bestëmmt och gutt.“

 

De Kueb, dee fänkt elo ganz houfreg

Ze sangen un, ower de Kéis …!

De Kéis, dee fält him aus dem Schniewel 

A riicht erof dem Fuuss bei d'Féiss.

Dee kroopt sech séier déi Schlabäitchen

A rifft dem Kueb erop an d’Äscht:

„O Kueb, wat bass du mir en Topert!

O Kueb, du bass dat Allerlescht!“

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter