DE JASMÄNNCHE VUN DOL

 

Vru laanger Zäit, do hat am Éislek

E Baierchen – et wor zu Dol –

Déck kéipweis Geld ... mä fro kee wéi vill,

Dat wousst hie selwer net emol.

 

Dee Jasmännche gëtt et nach haut

An dach ass hie scho laang gestuerwen –

All nuets da geeschtert e rondëm,

Well hien huet d’Geld am Haus vergruewen.

 

Als feireg Flam kënnt hien duerch d’Pompel

Vum Bur an d’Kichen ’ragelaf,

Da gëtt am Parzeläin gerabbelt,

An d’Dëppen trëllen duerch de Schaf.

 

An da bei Vollmound – Jëses neen!

Ma da sinn d’Leit eréischt verwuerelt:

Bal sëtzt en uewen op dem Daach

An ’t gëtt duerch de Kamäin gehuerelt,

 

Bal gëtt dobannen an den Trapen

Un all Schlofkummerdier geklappt,

A Jann a Mann, dee kritt den Diwwi

An d'ganzt Gedecks vum Bett gerappt.

 

Sou huet de Jasmännchen et schonn

Säit Joren Nuecht fir Nuecht gedriwwen ...

Kee Wonner ass am Baurenhaus

Kee Kniecht an och keng Mod méi bliwwen.

 

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter