D'WICHTELCHER VU MIERSCH

 

Kleng Wichtelcher, déi haten hei

Hir Wunnecht viru laange Joren,

Um Flouer déif am Buedem, dass

Se schéin eleng a roueg woren.

 

Just heiansdo konnt een s' erblécken

Mat engem Sonnenhutt um Kapp,

De Spuet, den Heel iwwert der Schëller

An owes d’Lanter an dem Grapp.

 

Sou hu si nuets dem Bauer dann

Eng Hand mat ugepaakt, grad wou en

Am Gaange wor säi Gras ze méien

Oder säi Gromprestéck ze plouen.

 

Fréimueres gongen se an d’Millen

A koumen heem mat vollem Sak,

Ewell daagsiwwer da gouf fläisseg

Doheem bei hinne Brout gebak.

 

Dat Wichtelbrout wor ee Genoss!

A muenech Bauer hat däers heien

Deen an’re Muergen an dem Hee

An och mol vrun der Hausdier leien.

 

Do konnt eng ganz Famill drun iessen,

Dräimol des Daags an iwwert d’Jor –

A mengs de wuel, et wier méi kleng ginn?

Gewass! ’t blouf ëmmer, wéi et wor ...

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter