D'STATER MELUSINA

 

Vrun dausend Joer gong e Grof

Laanscht d’Uelzecht an den Dall spadséiren,

Hei huet hien uewen op dem Bock

Eng Stëmm e Liddche sangen héiren.

 

De Siegfried kraxelt an den Hecken,

E schléit sech mat dem Säbel duerch

A fënnt och séier d’Melusina,

E schéint jonkt, Meedchen op der Buerg.

 

Déi zwee gefale sech du gläich,

De Grof ka bei him wunne bleiwen,

Mä schwiere muss hien, Éirewuert,

An och mat Blutt nach ënnerschreiwen,

 

Dass hie seng Frächen ëmmer samschdes

Eleng op hirem Bockfiels léisst

An nimools freet, firwat, wéisou dann,

Och wann hien et ganz gäre wéisst.

 

De Virwëtz huet no siwe Jor

Trotzdem den aarme Grof gestëppelt,

An hien ass eemol samschdes fréi

D’Trap of bis an de Fiels getrëppelt:

 

Do sëtzt et an der kaler Uelzecht,

Säi Melusina, wéi et wollt,

Et séngt a kämmt sech seng laang Hoer

Mat engem Kamp aus gëll’nem Gold.

 

Mä kuck, am Plaz vu senge Been,

Do huet et gräisslech, laang an ellen

E grousse Schwanz ewéi e Fësch

A puddelt domat an de Wellen.

 

De Siegfried deet vu Schreck e Kreesch lo –

An een Zock ass vun dëser Stonn

Säi Melusina, dat schéint Meedchen,

Fir ëmmer an dem Fiels verschwonn ...

 

 

D'Buch

 

"HÄPPI LËTZEBUERG"

 

(2009)

 

 

Satiresch Lidder

a 

Gedichter